Iedereen moet wel eens boodschappen doen, zo ook ik. En terwijl ik langs de plaatselijke boekwinkel liep, zag ik een nogal rode gloed me tegemoet komen. Kaarten, bekers, zelfs kaarsjes 
met rode hartjes (wie zoekt die in de boekwinkel?) pennen, sleutelhangers en bedenk het maar. Alles overdadig versierd met rode hartjes. Jawel, Valentijnsdag komt eraan. Een weemoedig gevoel bekroop me.
Hoe leuk was het om een anonieme kaart te ontvangen en weg te mijmeren bij de gedachte van wie die zou kunnen zijn? Want daar ligt de oorsprong: anoniem laten weten dat je iemand toch wel heel erg leuk vindt! Dat is allang niet meer zo. De commercie lijkt het overgenomen te hebben. Het lijkt bijna een must om op die dag je geliefde eens flink te verwennen (lees een duur kado te geven). Vriendinnen die elkaar een dag na Valentijn bellen om te vragen wat de ander heeft gekregen. Mannen die elkaar op kantoor helpen herinneren toch in ieder geval met een veel te dure bos rode rozen naar huis te gaan.
Alles lijkt groter, beter en mooier te moeten worden om nog aan de eisen te voldoen. De eisen die ons min of meer opgelegd worden. Terwijl het natuurlijk anders kan en de verrassing daar niet minder groot van wordt. Als je kinderen hebt, plan eens een dagje zonder. Kook het lievelingseten van je lief, open een flesje wijn en kijk een leuke film. Geef je partner een tegoedbon voor een heerlijk ontspannen massage na een drukke werkweek verzorgd door jouzelf. Geef elkaar een dagje aandacht, zonder gestoord te worden door telefoon, werkdruk, e-mail of wat dan ook. En dat kan je natuurlijk het hele jaar door doen. Het is altijd leuk om de ander te laten weten dat je nog veel van hem/haar houdt. Daar hoort toch eigenlijk niet één dag aan opgehangen te worden? Liefde is tijdloos, datumloos en bijzonder. Dat mag je best vaker laten merken aan elkaar!
En voor de mensen die geloven in de liefde en nieuwsgierig zijn naar de achterliggende legende:
Het was in de tijd dat keizer Claudius II aan de macht was. Om zijn rijk in stand te houden had hij veel soldaten nodig, aan wie hij allerlei eisen stelde. Zo mochten soldaten niet trouwen omdat aan het front niets hen mocht afleiden, dus ook geen gedachten aan thuis.
Volgens de legende kwam een jong paar bij bisschop Valentijn met het verzoek hen te trouwen. De man was een heidense soldaat, de vrouw een Christen. Valentijn vond de liefde zwaarder wegen dan de wetten van de keizer en huwde het stel. Al gauw kwamen meerdere paren met hetzelfde verzoek. Hij werd aangegeven en gearresteerd. Toen hij voor de keizer moest verschijnen probeerde hij die te bekeren. Claudius voelde zich beledigd en liet Valentijn martelen en onthoofden. Dat gebeurde op 14 februari, maar het jaar is onduidelijk. Voor het vonnis werd uitgevoerd, zag hij nog kans het dochtertje van de gevangenisbewaarder een briefje toe te stoppen. Van je Valentijn, stond erop.
Let love rule and Happy Valentine!
